Nieuws - BremerMisjpoge

Ga naar de inhoud

Nieuws



Simon Bremer is niet meer, Simon Bremer is no more.

 (English version below the Dutch text)

Baruch Dayan ha Emet.

Simon, dierbare neef en vriend, is overleden.

Simon, een bijzonder Mensch, gedreven in alles wat hij deed, ieder gesprek met passie voerend en altijd in staat overal humor in te zien.
 
De ziekte waarvan hij wist er niet van te kunnen genezen, heeft hij toch een decennium kunnen weerstaan, totdat anderhalve maand geleden duidelijk werd dat er geen respijt meer was. Fysiek ging dat niet meer, maar mentaal bleef hij sterk.

Zelf zei Simon een mooi leven te hebben gehad en geen ‘bucketlist’-wensen meer te vervullen te hebben, al had hij graag nog langer met Brigitte het leven geleid waar hij zo met volle teugen van genoot.
Eén van de vele zaken waaraan Simon zich met hartstocht wijdde, was aan de familie en de familiegeschiedenis. Simon was, bij wijze van spreken, de belichaming van het Hebreeuwse Le dor, we dor; van generatie op generatie. Simon was zich tot in iedere vezel van zijn lichaam bewust van het feit een schakel te zijn in de familieketen waarvan wij gezamenlijk het laatste deel sinds onze voorouders Mosjé ben Leib Bremer en Dina bat Zalman Schoelapper in kaart brachten.

Hoewel geen gelovig Jood, was het ondenkbaar dat Simon zich anders dan als Jood identificeerde. Simon was, terecht, een trotse Jood, zich bewust van het erfdeel van onze oude familie.
Wij mogen trots zijn op wat Simon aan dat erfdeel toevoegde, want hij was zeker een drijvende kracht achter onze Stichting BremerMisjpoge, waarmee niet enkel familiegeschiedenis in kaart werd gebracht, maar de zo verstrooide en beschadigde familie weer met elkaar in contact werd gebracht. En wat genoot hij daarvan!
Wij kunnen Simon niet beter eren dan door als familie in stand te blijven en onderling contact te blijven houden.

Simon, wij gaan je intens missen.

Geen ‘bestuursvergaderingen’ meer in Italië, niet meer urenlang bomen bij wijn, kaas en heerlijk eten, niet meer samen fietsen, lachen, discussiëren…
Niet meer Simon.

Heel veel sterkte, Brigitte.

Albert Bremer
Eric Bremer

 
 
--//--

 
 
Simon Bremer is no more.

Baruch Dayan ha Emet.

Simon, dear cousin and friend, has passed away.
Simon, a special Mensch, passionate in everything he did, participating in every conversation with passion and always able to see humor everywhere.
The illness he knew he could not cure from, he withstood for a decade, until a month and a half ago it became clear that there was no more respite. Physically it was no longer possible, but mentally he remained strong.
Simon himself said that he had had a good life and that he had no more 'bucket list' wishes to fulfill, although he would have liked to live the life with Brigitte that he so thoroughly enjoyed.

One of the many things Simon passionately devoted himself to was family and family history. Simon was, so to speak, the epitome of the Hebrew Le dor, we dor; from generation to generation. Simon was aware in every fiber of his body of the fact that he was a link in the family chain, of which we jointly mapped the last part since our ancestors Mosjé ben Leib Bremer and Dina bat Zalman Schoelapper.

Although not a religious Jew, it was inconceivable that Simon identified himself as anything other than a Jew. Simon was, with good reason, a proud Jew, aware of the inheritance of our old family.

We can be proud of what Simon added to that inheritance, because he was certainly a driving force behind our BremerMisjpoge Foundation, which not only charted family history, but reconnected the so scattered and damaged family. And how he enjoyed it!

We can do no better to honor Simon than by staying alive as a family and keeping in touch with each other.

Simon, we are going to miss you deeply.

No more 'board meetings' in Italy, no more passionate debates for hours with wine, cheese and delicious food, no more cycling together, laughing, discussing ...
No more Simon.

We wish you lots of strength, Brigitte.

Albert Bremer
Eric Bremer
 

Terug naar de inhoud